I Can’t See Anything but You! [1]
posted on 06 Dec 2011 17:31 by nuttory-vipper
Writer : Panda@Paradise
Pairing : GDTORY , TEMDAE
Rate : PG-13
-Chapter 1-
“พี่เทมป์เมื่อไหร่จะถึงเนี่ย ซึงริหิวจนจะงับหัวพี่กินแทนแล้วนะ”
“ใจเย็นๆซิครับคุณน้องสุดที่รัก ใกล้ถึงแล้ว”
“ซองงี้~ รู้มั้ยว่าพวกเราจะไปที่ไหนกันอ่ะ” ร่างเล็กเริ่มออดอ้อนคนเป็นเพื่อน นี่แหละคือไม้ตายของอีซึงฮยอน
“ความลับ ^0^”แต่ก็ไม่เสมอไปที่จะใช้ไม้ตายนี้สำเร็จกับคนที่รู้จักกับซึงริเป็นอย่างดีอย่างแดซอง
“แม้แต่กับเพื่อนก็บอกไม่ได้ ช่ายซิ..ซองงี้ไม่รักซึงรีแล้ว เชอะ” ซึงริแสร้งหันหน้ามองวิวนอกรถด้วยอาการงอน
“ซึงรีอ่า..อย่างอนเลยนะใกล้ถึงแล้ว ซองงี้รับรองว่าต้องถูกใจซึงริแน่นอน!!” รถคันงามที่ภายในเต็มไปด้วยเสียงคุยกันอย่างสนุกสนานกำลังทะยานไปสู่จุดมุ่งหมายปลายทางนั่นคือ ร้าน Good Day Café
“ถึงแล้วคร๊าบ...คุณหนู”
“ร้านนี้หรอ อืม..บรรยากาศช่ายได้ แต่ถ้าไม่ถูกใจนะอย่างพูด จะงอนไป3วัน 4คืนเลยคอยดู”
“ถูกใจแน่นอนซึงรี ซองงี้เอาหัวพี่เทมป์เป็นประกัน^^”
“ที่รักทำไมต้องเอาหัวพี่ไปด้วย ที่รักไม่รักพี่แล้วหรอ ฮึก..ฮือ” ร่างสูงแกล้งทำเป็นร้องไห้ให้ดูความสงสาร แต่ร่างเล็กคิดว่าถ้าคนทำมันน่าจะเหมาะกว่าลิงทำนะ ฮิฮิ
“ผมว่าพี่เลิกทำหน้าตาแบบนี้เหอะ มันดูปัญญาอ่อนมากกว่าน่าสงสารนะฮะ555”
“ไอ้น้องใจร้ายย..ใครสั่งใครสอนให้พูดจาทำร้ายจิตใจคนอื่นแบบนี้ห่ะ!”
“ไม่มีใครสอนหรอกฮะ แต่มันติดมาจากใครบางคน พี่อยากรู้ฮะมั้ยว่าเป็นใคร?”
“ใคร!บอกมา ชั้นจะไปจัดการมันโทษฐานที่ทำให้น้องชั้นเปลี่ยนไป๊..” เข้าทางคนน้องเลยทีเดียว
“พี่ลองมองไปที่กระจกรถสิฮะ เดี๋ยวพี่ก็เห็นเอง” ร่างสูงหลงเชื่อ หันหลังกลับไปมองบานกระจกด้านคนขับ ก็พบว่า..
“อีซึงฮยอน นายกล้าหลอกด่าพี่หรอ นายตายแน่ ย๊าส์!!”
“ฮ่ะๆๆก็พี่อยาก(โง่)เชื่อตามทำไมล่ะ อ๊ากกก พี่เทมป์น้องขอโทษ” เกิดสงครามย่อยๆระหว่างพี่น้องที่รักกันมากกกก(ประชด;b)“พอแล้วฮะพี่เทมป์ หยุดแกล้งกันได้แล้วฮะ”
“พอก็ได้ เห็นแก่ที่รักของเค้านะเนี่ย มาจุ๊บที>3<”
“พี่เทมป์ ซึงรีอยากกินไอติมมมมมม” เป็นเสียงสวรรค์ที่ช่วยแดซองไว้ แต่กลับกันซึงฮยอนคิดว่าเป็นเสียงส่งตรงมาจากนรกชัดๆ“เออๆป่ะเข้าไปในร้านกันได้แล้ว”
ภายในร้าน ตกแต่งไปด้วยหลายโทนสีเน้นสีสันที่สดใสสมกับชื่อร้านจริงๆ ส่วนของประดับตกแต่งจะเป็น Vintage Style ซึ่งมันเหมาะและเข้ากันอย่างลงตัว ผมชักรู้อยากรู้แล้วซิว่าใครกันนะที่เป็นเจ้าของร้านนี้ ถามแดซองงี้ดีกว่า...
“ซองงี้~ รู้มั้ยใครเป็นเจ้าของร้านนี้อ่ะ”
“เค้าเป็นเพื่อนกับพี่เทมป์น่ะชื่ออะไรน้า..”
“เพื่อนพี่เทมป์หรอ ใครอ่ะ?” ใครกันนะเพื่อนพี่เทมป์แล้วผมจะนึกออกมั้ยเนี่ย ซึงรินึกให้ออกสิ นึกๆๆ “ซึงริ ซึงริ”
“อะ..อะไรแดซอง” ร่างบางที่อยู่ในห้วงความคิด ถึงกับสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเพื่อนเรียก
“มัวคิดอะไรอยู่น่ะ อยากรู้ไม่ช่ายหรอว่าใครเป็นเจ้าของร้าน เค้าเดิมมากับพี่เทมป์แล้วนู้น” ร่างบางมองตามที่เพื่อนรักบอก กับการปรากฏตัวของเจ้าของร้านที่เดินมากับพี่เทมป์ รูปร่างสันทัด แต่ออกจะเตี้ยๆหน่อย(เค้าเรียกว่าสูงต่ำกว่ามาตรฐาน มันต่างกันตรงไหน--) ใส่หมวกเบ้ไปข้างหนึ่ง หมวกเดี๋ยวนะ!เพื่อนพี่เทมป์+หมวก อ่า..คำตอบของสมการนี้ผมรู้แล้วล่ะว่าเจ้าของร้านที่ผมสงสัย จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก...
“เฮียซันนี่!!” คนที่ถูกเรียกถึงกับงงแถมยังรองรับแรงกระโดดกอดอีก เพราะชื่อนี้มีแค่คนเดียวเท่านั้นที่เรียกแทนชื่อของเขา
“เฮ้ย! อะไรกัน นายเป็นใครแล้วรู้จักชื่อนี้ได้ยังไง” เขาค่อยๆผละออกจากอ้อมกอด แล้วเห็นได้ชัดว่าคนที่ยืนตรงหน้านี่ กำลังเบะปากหน้างอเหมือนแพนด้าไม่ได้กินไผ่มาหลายวัน^^
“เฮียอ่า..จำเค้าไม่ได้จริงๆหรอT0T”
“ฮ่ะๆๆ เฮียล้อเล่นน่า ยินดีต้อนรับกลับมานะ เจ้าชายแห่งกวางจู^^”อดกลั้นขำไว้ไม่อยู่จริงๆเมื่อเห็นหน้าคนๆนี้
“ร๊ากเฮียซันนี่ที่สุดเล้ยยย” ร่างบางกระโดดกอดพี่ชายแสนจะใจดีออกรอบ
“อะแฮ่มๆ สนใจทางนี้หน่อยครับ พอเจอพี่คนใหม่ก็ลืมพี่คนนี้ไปเลยนะ” คนเป็นพี่แสดงออกถึงความน้อยใจที่ไม่ได้รับความสนใจจากคนเป็นน้องเลย
“โอ๋ๆๆ ซึงริแค่ล้อเล่นนิดเดียวเอง ดีกันนะฮะ เดี๋ยวซึงริสั่งไอติมให้ เอียซันนี่ฮะขอ บานาน่าสปริทพิเศษกล้วยที่หนึ่งฮะ ส่วนผมเอาสตรอเบอร์รี่ซอร์เบ็ท บลูเบอร์รี่ชีสเค้ก บราวนี่ชีสเค้กกับโกโก้แก้วหนึ่งฮะ”
“ซึงริ นายสั่งไปเยอะขนาดนั้นจะกินหมดหรอ”
“ชั้นสั่งเผื่อนายด้วยแดซอง แต่ถ้านายไม่กินก็ไม่เป็นไรเดี๋ยวชั้นกินเอง ”
“เทมป์พาน้องๆไปที่ห้อง VIP ก่อนเดี๋ยวชั้นตามไป”
.
.
.
“อ่า..อิ่ม อร่อย มีความสุขสุดๆเล้ย^0^”
“ถ้าซึงรีไม่อี่มนี่ ร้านเฮียคงจนแน่ๆ555”
“เฮียก็เวอร์ไป ไม่ถึงขนาดนั้นซะหน่อย”
“ซึงรี กลับมาครั้งนี้จะอยู่นานมั้ยอ่ะ”
“ยังไม่รู้เหมือนกันแดซอง จนกว่าจะเบื่อละมั้ง แต่ชั้นมีแผนดีๆไว้แก้เบื่อแล้วล่ะ”
“แผนแก้เบื่อนี่คงไม่เกี่ยวกับพี่ใช่มั้ยน้องรัก” คนเป็นพี่เริ่มจะหนาวๆร้อนๆกับคำตอบของคนน้อง
“ไม่เกี่ยวโดยอ้อมฮะ แต่มันเกี่ยวโดยตรง เพราะผมจะไป‘ทำงาน’ที่บริษัทแต่ผมจะไม่ใช้เส้นสายจากพี่ ผมจะใช้ความสามารถส่วนตัวล้วนๆ^^ถ้าผมเข้าไปทำงานได้ความเป็นพี่น้องของเราต้องเป็นความลับนะ พี่เทมป์จะสัญญากับผมได้มั้ยฮะ”
“เฮ้อ..งานเข้าจนได้ แต่ไม่ว่ายังไงพี่ก็ไม่สัญญาหรอก นายจะทำไรพี่ได้ไอ้น้องรัก อุวะฮ่ะๆๆ”
“หัวเราะได้ชั่วร้ายมากอ่ะ แต่พี่ลืมอะไรไปรึป่าวฮะ เอ๊ะๆเบอร์ม๊าเบอร์อะไรน้า~”
“เฮ้ยๆ!พี่ล้อเล่นน่า เออสัญญาก้อได้ เรื่องแค่นี้ต้องฟ้องม๊าด้วยเป็นอย่างนี้ทุกทีสิน่า”
“ฮิฮิ ;b”
“ซึงริ แล้วชั้นกับพี่ยองเบต้องเล่นตามแผนนายด้วยรึป่าว--”
“เป็นคำถามที่ดีมากซองงี้ อืม...คงต้องเล่นตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้นละกันเนาะ=0=”
.
.
.
-Audition At TEMPO Entertainment-
“ซึงรีอ่า แน่ใจนะว่า.. ”
“ซองงี้มาถึงขั้นนี้แล้ว ถอยกลับไปไม่ได้แล้วล่ะ”
‘หมายเลข2014 เตรียมตัวด้วยค่ะ’ (เสียงประกาศ)
“ชั้นต้องไปแล้วแดซอง ตื่นเต้นสุดๆเลยอ่ะ”
“ใจเย็นๆนะซึงริ ทำไงดีๆๆนายทำให้ชั้นตื่นเต้นไปด้วยเลย -0-”
“ตกลงนายหรือชั้นที่มาออดิชั่นกันแน่เนี่ย ดูนายตื่นเต้นมากกว่าชั้นอีกนะแดซอง ฮ่ะๆๆๆ ไม่ต้องเป็นห่วงนะ ชั้นจะทำให้สุดๆไปเล้ยยย”
“ไฟท์ติ้ง!!/ไฟท์ติ้ง!!”
ก๊อก ก๊อก ก๊อก “ขออนุญาตฮะ”
“เชิญครับ” ทำไมตื่นเต้นอย่างนี้ เมื่อก้าวเข้าไปในห้องก็เห็นกรรมการสามคน คนที่นั่งตรงกลางนั้นผมรู้จักดีเป็นที่สุด เป็นประธานบริษัทนี้เค้าก็คือ พี่เทมป์ นั่นเอง (ผมหวังลึกๆว่าพี่เทมป์คงจะไม่ลืมสัญญานะ) ส่วนคนทางขวา ผมเคยเจอพี่เค้ามาครั้งนึง ป้ายชื่อเขียนว่าTeddy พี่เค้าคงจำผมไม่ได้แน่ๆ ส่วนคนทางซ้าย หน้าคุ้นๆนะเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน ชื่อ ‘ควอนจียง’ ผมของเค้าสีแดงอมส้มเด่นสะดุดตาสุดๆอ่ะ และยิ่งเสื้อผ้าการแต่งตัวสุดยอด^0^ ขนาดตัวผมเป็นคนชอบการแต่งตัว ดูจะยังสู้เค้าไม่ได้เลย อ๊ากกกก เป็นไปไม่ด้ายยยยยT-T
“สวัสดีฮะ ผมชื่ออีซึงฮยอน--”
TBC.
Talk:
ฟิคเรื่องนี้จะรอดมั้ยหนอ? แหะแหะ-v- กว่าCh.1 จะแต่งเสร็จ ลบแล้วลบอีก แก้ตรงนู้นตรงนี้เพื่อให้ดีขึ้น แต่มันไม่ได้ผลเลยอ่ะToT มันแป๊กมากๆๆๆ
บ่นยาวเลย เข้าเรื่องดีกว่าเนอะ^^
ท่านควอนจียงออกมา(นิดเดียว)แล้วววววววว
ดีใจมั้ยคะ ขอเสียงหน่อย~ ....(เงียบ)....
ส่วนเฮียเบ้ก็มีบทแล้วนะคะ รีดเดอร์คงงงล่ะสิว่าออกมาตอนไหน ไรเตอร์ยังงงเลย อ่ะๆล้อเล่นนะคะ^^ ก็เฮียเบ้ หรือที่ด้าเรียก‘เฮียซันนี่’นั้นแหละคะ
ชื่อชอบนี้อ่ะ ทำให้นึกถึงเรื่องรอยมาร (เฮ้อ...มันเกี่ยวกับฟิคเรื่องนี้ตรงไหนเนี่ย--X)
มันไม่เกี่ยว แต่มันชอบๆๆๆอ่ะ
ทอล์คจะยาวกว่าฟิคข้างบนแล้ว พอเหอะๆๆ
แนะนำตัวดีกว่าเพื่อจะมีคนหลงเข้ามาอ่าน หุหุ
สวัสดีคะ ไรเตอร์ชื่อ ‘นัท’ นะคะอายุไม่อยากบอกเลยอ่ะ งั้นเอาหูมาใกล้ๆเดี๋ยวบอก เค้าอายุสิบแปดขวบ ไม่ต้องกระซิบหรอกเขารู้กันหมดแล้ว^^” ยินดีที่รู้จักกับรีดเดอร์ที่เข้ามาอ่านทุกคนนะคะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ไรเตอร์หน้าใหม่คนนี้ยอมรับคำติชม (สงสัยคำติจะเยอะ^^) เจอกันใหม่ในCh.2นะคะ(ดองอีกนาน ฮิฮิ)~
edit @ 6 Dec 2011 17:42:15 by panda@paradise
edit @ 6 Dec 2011 18:04:13 by panda@paradise
